Berichten

Voorkom Onnodig Verzuim

‘Conflict door verzuim of verzuim door conflict?’






Voorkom Onnodig Verzuim

Deel 3 – 2 Gouden Tips van professionals

In de reeks Gouden Tips van Professionals, bij het voorkomen van onnodig verzuim, deel ik deze keer weer twee tips van professionals. Zij delen de zorg en inzet voor werknemers die thuis en in hun werk functioneringsproblemen ervaren en hen helpen weer met een goed gevoel en/of vitaal naar het werk te gaan.

Want ik ben er van overtuigd, dat als werkgevers én werknemers beter worden begeleid bij het effectief omgaan met langdurige verzuimsituaties, veel onnodig verzuim en dito kosten kunnen worden voorkomen! Deze keer gaat de aandacht uit naar medewerkers van wie hun kwaliteiten nogal eens worden onderschat: hoogbegaafde en hooggevoelige werknemers (zogenoemde ‘hsp-ers). Kansen blijven daardoor onbenut.

En dat is bijzonder jammer, want ook zij kunnen juist van onschatbare waarde zijn voor de duurzaamheid van uw organisatie.

Pasfoto Noks sept 2012

Tip 1 “Herken uw hoogbegaafde medewerkers en zet ze in op zaken waar ze goed in zijn! (door: Noks Nauta, voorzitter Instituut Hoogbegaafdheid Volwassenen) www.ihbv.nl

Weet u wie uw hoogbegaafde medewerkers zijn?
Hoogbegaafdheid uit zich helaas niet altijd in positieve zin. Soms waren deze mensen veelbelovend, maar maken het niet waar. Zoek daarom naar mensen die kritisch en eigenwijs zijn en soms eenzaam. Er zijn ook hoogbegaafden die zijn uitgevallen door burn-out, bore-out  en/of een arbeidsconflict. De bijzondere kenmerken van hoogbegaafden passen niet altijd bij de cultuur van een bedrijf of een afdeling. Zoek ook naar werknemers die snel denken, anders denken en op onverwachte momenten met bijzondere oplossingen komen. (H)erken je ze wel en geef je ze de ruimte om hun talenten in te zetten, dan zijn het bevlogen, creatieve en innovatieve mensen, waar je als bedrijf je voordeel mee kunt doen!

Het Instituut Hoogbegaafdheid Volwassenen is een kennis-, netwerk- en projectorganisatie die het leefklimaat van hoogbegaafde volwassenen wil verbeteren, zodat hun talenten optimaal tot ontplooiing komen.

Gemma Geertshuis

Tip 2 “Kijk eens met andere ogen naar een medewerker die veel vragen stelt”. (door: Gemma Geertshuis, HSP coach, De Blauwe Diamant) www.blauwediamant.nl

Hoe herkent u een hooggevoelige medewerker?
Een hooggevoelige medewerker is van nature zeer plichtsgetrouw, erg begaan met zijn werk en is gericht op het leveren van kwaliteit. Deze medewerker is attent op de behoeften van klanten of relaties en is in staat om in een vroeg stadium knelpunten te signaleren. Elke organisatie heeft er een paar nodig en kan er voordeel van hebben.

De hooggevoelige medewerker valt niet zo op binnen de organisatie omdat hij over het algemeen als verlegen wordt beschouwd en niet zo op de voorgrond zal treden. Hij heeft oog voor details en stelt veel vragen die verband houden met het grotere geheel. De wijze van communiceren verloopt anders dan men is gewend. Door middel van het stellen van vragen probeert hij een bijdrage te leveren om een probleem op te lossen. Die vragen komen voor collega’s of een leidinggevende soms op een ongelegen moment. Wanneer het stellen van vragen positief wordt gewaardeerd dan kan er ruimte ontstaan voor nieuwe mogelijkheden.

De Blauwe Diamant is een praktijk voor levensvraagstukken en is gespecialiseerd in het begeleiden van hoogsensitieve personen en 55-plussers.

De bonus-tip van Voorkom Onnodig Verzuim is deze keer: ga eens op ontdekkingstocht. Grote kans dat jouw organisatie ook beschikt over deze bijzondere werknemers. En kan je hen na de vakantie wellicht eens op een andere manier benaderen. Met minder onnodig verzuim en meer plezier op de werkvloer tot gevolg. Ik ben benieuwd naar het resultaat van jouw ‘ontdekkingstocht’!

Ik wens je een goede zomer!

Microsoft Word - Handtekening Jennifer.docx


Voorkom Onnodig Verzuim

Zeg nooit ‘nooit’!

Een conflict dat niet is opgelost, heeft verwijdering tot gevolg. Soms is dat prima, misschien de enige manier om uit het conflict te stappen. Soms ook kan die verwijdering er voor zorgen dat mensen verzuimen datgene te doen wat goed voor henzelf is.

Wat maakt dat je de eerste stap zet in een conflict?
Allereerst, ik kan je niet DE oplossing geven. Wat ik wel kan doen, is mijn verhaal met je delen. Waar ben ik doorheen gegaan, 28 jaar lang. En wat heb ik gedaan om toch een stap te zetten? In Libelle nr. 50-2013 kan je mijn ‘hele’ verhaal lezen. Hieruit wordt wel duidelijk waarom ik geen contact wilde. Maar wanneer ging ik daar eigenlijk anders over denken?

Er gebeurde het volgende
* Mijn oudste dochter was 7 en confronteerde mij met een situatie door allerlei vragen te stellen. Iedereen kent ze wel, van die ‘Leuke Levensvragen’. Hierdoor werd ik geconfronteerd met het feit dat zij haar biologische opa niet kende. Ik vertelde haar dus over hem. Nu werd ‘hij’ een iets meer positief gespreksonderwerp in ons gezin.
En ik ging verder denken, meer vanuit zijn perspectief: hoe zou het voor hem zijn (geweest), hij wordt ook ouder, zou hij niet veranderd zijn? Het kan toch niet zo zijn dat hij mij in zijn leven nooit  meer heeft gezien?
* Een halfjaar later fietsten wij met ‘onze’ vijf kinderen de Drentse Rijwiel4daagse. We fietsten door het dorp waar mijn vader woont. Ik dacht: het zou nu toch leuk zijn als ik aan hem mijn gezin kon laten zien. En laten zien hoe ik leef en wie ik nu ben. Ik deed het niet, het zou een te grote stap zijn, waarvan ik de gevolgen niet kon overzien. Het kwam ook niet uit, ik had het te druk, misschien was hij boos op me?
* Ondertussen voelde ik wel dat ik niet meer helemaal los stond van hem. De toenadering in mijn hoofd begon zijn vorm te krijgen. Ik dacht er vaker over na hoe ik contact zou leggen, hoe het zou zijn.
* De eventuele negatieve gevolgen, die begon ik te aanvaarden. Ik maakte de balans op: wat als ik het nooit doe en het is op een dag te laat? Wat als ik het wel doe en het draait uit op een teleurstelling? Dan zou ik iets verliezen. Ik dacht niet eens: wat als ik het wel doe en het wordt een succes? Want een succes, dat kon het niet echt worden.
* Mijn partner zegde zijn steun toe en ik voelde dat hij achter me zou staan als het geen succes zou worden. Maar natuurlijk ook in ieder ander geval. Dat sterkte mij.
* Toch durfde ik niet, haalde me alle mogelijke vervelende scenario’s in mijn hoofd. Wat zou hij zeggen? Wat zou hij vinden? We zijn zo verschillend. Dit gaat niet werken. Hoe zit het met mijn angst voor hem, die ik als klein meisje had ontwikkeld?
* Deze gedachtes en angsten waren van vroeger. Hiervoor moest ik nieuwe gedachtes en positieve ervaringen in de plaats laten komen. Dat was heel moeilijk, dat realiseerde ik me wel. Er zat maar één ding op: stoute schoenen aan en gaan!

Daarom heb ik het, nooit gedacht en toch gewóón gedaan! Hiermee heb ik onnodig verzuim voorkomen. Welk verzuim precies, dat staat niet in Libelle nr. 50-2013. Dat deel ik graag in een volgend blog.

Er zijn veel manieren om een conflict op te lossen, heb je een tip? Dan nodig ik je van harte uit die hieronder met anderen te delen. Dank daarvoor!